Το κλάμπ που γεννήθηκε κυριολεκτικά απο τους δρόμους και τις πλατείες των δυτικών προαστίων. Eίχαμε πιστέψει σε ένα όνειρο τρελό, για ένα ενιαίο κλάμπ στα δυτικά. Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 2006. Η γενικότερη οπαδική κατάσταση στον Παναθηναϊκό, λίγο πολύ γνωστή, καθώς μετά απο αρκετά χρόνια διαφορών, ιδρύεται ο Ενιαίος Φορέας. Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε ως φυσικό επακόλουθο, αφού όλη την προηγούμενη χρονιά πριν τη δημιουργία του, υπήρχε ταύτιση απόψεων και πορείας στους περισσότερους συνδέσμους. Έτσι, ήταν πλέον γεγονός πως δεθήκαμε μεταξύ μας και υπήρχε ανάγκη για ακόμα καλύτερη οργάνωση.

Στα δυτικά, υπάρχουν δύο κλάμπ απο τον παλιό πυρήνα των «Athens Fans», το Περιστέρι και το Χαϊδάρι (West Club). Επίσης υπήρχαν άλλα δύο κλάμπ που είχαν δημιουργηθεί μετά απο συγχωνεύσεις. Το «Πετρούπολη-Νέα Λιόσια» και το «Καματερό-Μενίδι». Τότε, η συνεργασία αυτών των συνδέσμων ήταν σε πολύ καλό επίπεδο. Μαζική παρουσία σε ματς και συνεχείς δράσεις στο δρόμο. Έτσι ξεκινάει μια νέα περίοδος αξέχαστη σε όλους μας, με καθημερινές “βόλτες” σε πλατείες και στέκια. Μετά απο αυτά τα γεγονότα και τα “σκηνικά” άρχισε να δημιουργείται μια ομάδα ατόμων κυρίως απο τις τρείς περιοχές. Τα Ν. Λιόσια, το Περιστέρι και την Πετρούπολη. Μέτα απο όσα ζήσαμε μαζί και καθώς ξεκινούσε και η αγωνιστική σεζόν, άρχισαν οι συζητήσεις για το αν θα μπορούσαμε τελικά να είμαστε ενωμένοι και κάτω απο μια στέγη. Πρακτικά ήταν κάτι πολύ δύσκολο, διότι θα έπρεπε να κλείσουν δύο κλάμπ και να ανοίξει ένα καινούργιο. Να κατέβουν ταμπέλες, να αλλάξουν καταστατικά, να ξεκρεμαστούν πανιά με ιστορία και όλα αυτά σε περιοχές με ριζομένο το Παναθηναϊκό στοιχείο αλλά και τον τοπικισμό.

Έγιναν συζητήσεις και συνελεύσεις με αρκετές ενστάσεις για τις δυσκολίες που θα βρίσκαμε μπροστά μας. Όμως, η κατάσταση που επικρατούσε στο κλάμπ του Περιστερίου, με την νέα γενιά να έχει αλλάξει κατα πολύ τον τρόπο λειτουργίας και αντιλήψεων και σε συνδυασμό με την ενέργεια και το ρομαντισμό που πήγαζε απο τα παιδιά των Λιοσίων και της Πετρούπολης, προχωρήσαμε τελικά σε αυτή την ένωση. Τα άτομα που βγήκαν μπροστά για να γίνει πράξη το όνειρο, με σχετικά μικρό μέσο όρο ηλικίας, ρίσκαραν με κάθε κόστος για την προσωπική τους ζωή και με αρκετές θυσίες για τις όποιες “στραβές” έγιναν εκείνη την περίοδο. Η απόφαση αναφέρεται σε νέο κλάμπ, με δικό του σύμβολο, σε νέο χώρο, που θα τιμά και δεν θα ξεχνά την ιστορία των προηγουμένων. Ο σκοπός ήταν ξεκάθαρος. Να ενωθούν αυτά τα κλάμπ και να γίνουν ένα και όχι να συστεγαστούν.

Το Φθινόπωρο λοιπόν, παίρνεται η απόφαση και κλείνει ο σύνδεσμος στην πλατεία της Πετρούπολης και εκείνος του Περιστερίου που στεγάζονταν στην Αιμιλίου Βεάκη απο το 2002. Η μετεστέγαση έγινε άμεσα, στην οδό Βασιλέως Αλεξάνδρου στο κέντρο του Περιστερίου. Στις 11 Ιανουαρίου του '07 έγινε η πρώτη εκδρομή σαν «West Block» στη Ρώμη για το μπάσκετ. Παρά τις όποιες γραφειοκρατικές δυσκολίες, το κλάμπ παρέμεινε ανοιχτό μέχρι τον Μάρτιο του 2007. Μετά τα επεισόδια στη παιανία και την δολοφονία του Μιχάλη, το χτύπημα για τους συνδέσμους ήταν τεράστιο. Μέσα στα απόνερα των γεγονότων αναστέλλεται η λειτουργία του για τον επόμενο ενάμησι χρόνο.

Το 2008 νοικιάζουμε νέο χώρο στην οδό Σολωμού στην περιοχή του Μπουρναζίου, αλλά ήταν όπως φάνηκε, μια αποτυχημένη κίνηση, καθώς υπήρχαν πολλές δυσκολίες σε εκείνο το σημείο. Το νερό είχε μπεί στο αυλάκι όμως και συνεχίσαμε σε καινούργιο χώρο στην οδό Εθνάρχου Μακαρίου και πάλι στο κέντρο του Περιστερίου. Η ανταπόκριση ήταν πολύ μεγάλη και την πρώτη χρονιά λειτουργίας καταφέραμε να έχουμε πάνω απο 460 μέλη. Εκείνη την περίοδο υπήρχε και πάλι μεγάλη δράση στα γήπεδα με μαζική παρουσιά καθώς και μάχες στους δρόμους για να υποστηρίξουμε τα σύμβολα και τα χρώματα μας. Βρισκόμαστε στο 2011 πια και ενώ οι ανάγκες μεγαλώνουν, μέσα στη παράνοια νοικιάζουμε και μετακομίζουμε μέσα σε ένα βράδυ στο κάστρο που βρισκόμαστε και σήμερα, στην οδό Παύλου Μελά 3.

Το 2012 ο σύνδεσμος αναλαμβάνει το τμήμα της επιτραπέζιας αντισφαίρισης με σκοπό την ενίσχυση του, μέχρι την στιγμή που θα βγεί ο Ερασιτέχνης απο το οικονομικό αδιέξοδο. Απο τότε μέχρι σήμερα το κλάμπ παραμένει δυνατό κι ενεργό. Πάντα πιστοί στο πλευρό του Παναθηναϊκού με παρουσία στα πέταλα εντός και εκτός έδρας. Πιστοί μαχητές όμως και της Θύρας 13 όπου χρειάστηκε. Απο τότε που ιδρυθήκαμε, προσπαθούμε να πέρνουμε θέση σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα σε γήπεδα και έξω απο αυτά, μέσα απο τις δράσεις μας. Όπως η παροχή εισιτηρίων στους απολυμένους εργαζόμενους του Alter και της Ελληνικής Χαλυβουργίας τον Ιανουάριο του '12 σε αγώνα. Όπως τα τρόφιμα και τα ρούχα που μαζεύουμε κατα καιρούς για τους μετανάστες και τους συμπολίτες μας και άλλες πολλές ενέργειες.

Η ζωή μας όμως είναι ο Παναθηναϊκός και προσπαθούμε με κάθε τρόπο να βρισκόμαστε στο πλευρό του, γιατί η θέση μας είναι στο γήπεδο. Αυτοσκοπός, η παρουσία μας και η φωνή μας για να στηρίξουμε τον αθλητή που αγωνίζεται με το Τριφύλλι στο στήθος. Εδώ είμαστε για να κριθούμε και να κρίνουμε τον οποιονδήποτε για τις πράξεις του, πάντα με βάση το καλό του Παναθηναϊκού και της Θύρας 13. Οι θέσεις και οι απόψεις μας προβάλλονται, είτε απο πανό με μηνύματα σε γήπεδα και δρόμους, είτε απο ανακοινώσεις, είτε απο το επίσημο site του συνδέσμου μας. Ουδέποτε διαχειριστήκαμε άλλες σελίδες κοινωνικής δικτύωσης που έχουν ομολογουμένως βλάψει την ιδεολογία των οπαδών.

To
«West Block» είναι η απόδειξη για το πόσο μπροστά για την εποχή της ήταν η ιδέα της ενoποίησης μας, που εν τέλει έχει καταφέρει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που αντιμετοπίζει ο συνδεσμιακός χώρος και ο οπαδισμός γενικότερα, απο την εκάστοτε κυβέρνηση και την δήθεν δημοκρατία τους. Φέτος κλείνουμε τα πρώτα 10 χρόνια απο την ίδρυση μας και θα το γιορτάσουμε με τον καλύτερο τρόπο. Επίσης θέλουμε να ενημερώσουμε τους Παναθηναϊκούς των δυτικών προαστίων και όχι μόνο, πως η πόρτα του συνδέσμου είναι ανοιχτή για τον οποιονδήποτε θελήσει να έρθει για να εκφράσει της απόψεις του για το Σύλλογο και τη Θύρα 13 ή και για να συμμετέχει στις δράσεις μας.

Το 2006 μετά από κοινή πορεία πολλών χρόνων σε δρόμους και σε γήπεδα, τρία ιστορικά κλάμπ, του Περιστερίου, της Πετρούπολης και των Ν.Λιοσίων έγιναν ένα. Από αυτή την ένωση προέκυψε ένα απο τα μεγαλύτερα και πιο ενεργά κλάμπ στον συνδεσμιακό χώρο του ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ. Το WEST BLOCK πλέον αντιπροσωπεύει τους χιλιάδες ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥΣ των καταπράσινων δυτικών προαστείων. Είμαστε δίπλα στα αδέλφια όλων των περιοχών. Η ιστορία συνεχίζεται...

Ραντεβού στα πέταλα!

{artsexylightbox path="images/stories/club" previewWidth="150" previewHeight="100"}{/artsexylightbox}

Το μπάσκετ στην Ελλάδα δεν έχει συμπληρώσει ακόμη 100 χρόνια ζωής, σε αντίθεση με τον Παναθηναϊκό που έχει ξεπεράσει τον έναν αιώνα ζωής και επιτυχιών. Μπάσκετ και Παναθηναϊκός όμως βαδίζουν μαζί από την πρώτη μέρα που η νυν πορτοκαλί, τότε καφέ, δερμάτινη μπάλα πέρασε τα σύνορα και μπήκε στη χώρα μας.

Υπεύθυνος της άμεσης αυτής σχέσης ήταν ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού, Γιώργος Καλαφάτης. Το 1919 παρακολούθησε τους «Πανσυμμαχικούς των Παρισίων». Ρώτησε για τους κανονισμούς, έμαθε και επέστρεψε στην Ελλάδα με τον απαραίτητο εξοπλισμό για να δημιουργηθεί τμήμα μπάσκετ στον Παναθηναϊκό. Η ομάδα δημιουργήθηκε με τον Απόστολο Νικολαϊδη στη σύνθεσή της. Ο αγώνας Παναθηναϊκός-ΧΑΝΘ στο Παναθηναϊκό Στάδιο το 1922 ήταν η αφετηρία…

Το τμήμα μπάσκετ στα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν δεν κατάφερε να σταθεί, να ανθίσει… Ήταν κάτι που έγινε 15 χρόνια αργότερα. Οι πρωτεργάτες εκείνης της ομάδας ήταν οι Άγγ. Φιλίππου, Ν. Ματζάρογλου, Ε. Φρατζεσκάκης, Ι. Λίτσας, Π. Δημητράκος, Π. Καμπουράκης, Τ. Καραγιώργος, Ε. Καραδήμος, Γ. Μποφίλιος, Φ. Παπαοικονόμου, Π. Πολυκράτης, Ν. Πολυκράτης, Γ. Σκουλαρίκης, Κ Κατριζόγλου, Χ. Κατελιάν.

Η ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού από το 1937 ως σήμερα, δικαιώνει το στίχο του ύμνου «σύλλογος μεγάλος, δεν υπάρχει άλλος»… Παρά τα προβλήματα στη διάρκεια της κατοχής οι «πράσινοι» προσπάθησαν μέσα από τον αθλητισμό να βρουν μια μικρή διέξοδο στο βαθμό που ήταν δυνατό, όπως έκαναν και άλλες ομάδες. Δεν εγκατέλειψαν το μπάσκετ. Με την προσπάθεια για επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής, ο αθλητισμός κέρδισε έδαφος και για τον Παναθηναϊκό ήρθε και ο πρώτος τίτλος στο μπάσκετ το 1946. Από τότε ως σήμερα μετράει 6 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, 34 Πρωταθλήματα Ελλάδας, 17 Κύπελλα Ελλάδας και 1 διηπειρωτικό Κύπελλο.

Ο Παναθηναϊκός είναι «καταδικασμένος» να συλλέγει τίτλους και κάνει αυτό ακριβώς για το οποίο ιδρύθηκε, δίνοντας χαρά στα εκατομμύρια των φίλων του σε όλο τον κόσμο. Την φανέλα του Παναθηναϊκού έχουν φορέσει παίκτες που έγραψαν και γράφουν ιστορία. Η λίστα μοιάζει ατελείωτη. Ντομινίκ Ουίλκινς, Μπάιρον Σκοτ, Ντίνο Ράτζα, Τόνι Ντελκ, Στόγιαν Βράνκοβιτς, Νίκος Γκάλης, Φάνης Χριστοδούλου, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Όντεντ Κάτας… Και τα ονόματα συνεχίζονται για να φτάσουν στους σύγχρονους ηγέτες της ομάδας, τον Φραγκίσκο Αλβέρτη και τον Δημήτρη Διαμαντίδη ή τον μακροβιότερο ξένο στην ιστορία της Α1 Ανδρών, Μάικ Μπατίστ. Όλοι τους έχουν συνδέσει το όνομά τους με μεγάλες επιτυχίες και τίτλους του «τριφυλλιού». Και το σίγουρο είναι ότι οι τίτλοι θα συνεχίσουν να έρχονται, χρυσές σελίδες θα συνεχίσουν να γράφονται, γιατί γι’ αυτό ιδρύθηκε ο Παναθηναϊκός.

ΠΑΡΙΣΙ 1996 Η 11η Απριλίου 1996 είναι μια ημερομηνία σημείο αναφοράς για τον Παναθηναϊκό και τους φίλους του. Είναι η μέρα που το «τριφύλλι» βρέθηκε για πρώτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης. Η νίκη επί της Μπαρτσελόνα στο Παλέ ντε Μπερσί του Παρισιού οδήγησε στη στέψη του Παναθηναϊκού ως πρωταθλητή Ευρώπης, βάζοντας τα θεμέλια για την ευρωπαϊκή αυτοκρατορία που έχτισε στη συνέχεια.

Στο final four oι «πράσινοι» δεν είχαν πρόβλημα στον ημιτελικό απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, έχοντας και τη συμπαράσταση της εξέδρας. Ο Παναθηναϊκός πήρε τη νίκη με 81-71 και έφτασε στον τελικό που θα αντιμετώπιζε την Μπαρτσελόνα, η οποία είχε αποκλείσει στον ημιτελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης. Σχεδόν 10.000 φίλοι του «τριφυλλιού» βρίσκονταν στο Παλέ ντε Μπερσί, βλέποντας τον Παναθηναϊκό να διατηρεί τον έλεγχο του αγώνα. Στα τελευταία λεπτά οι Καταλανοί πίεσαν, μείωσαν τη διαφορά με εύστοχα μακρινά σουτ και έφτασαν σε απόσταση μισού καλαθιού. Ένα κλέψιμο στο κέντρο του γηπέδου βοήθησε τον Μοντέρο να φύγει στον αιφνιδιασμό. Κανένας φίλος του Παναθηναϊκού όμως δεν θα ξεχάσει τι ακολούθησε. Κανείς δεν θα ξεχάσει το σπριντ του Στόγιαν Βράνκοβιτς, ενός ανθρώπου 2.20, να περνά πάνω από τον πεσμένο Παναγιώτη Γιαννάκη και να κόβει τον Ισπανό στην τελική του προσπάθεια. Ο Κροάτης γίγαντας και δικαίως λατρεμένος της πράσινης εξέδρας, έπεσε στο παρκέ, βλέποντας όλους να πανηγυρίζουν την κατάκτηση του πρώτου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του «τριφυλλιού». Και για να μην το ξεχνάμε του πρώτου Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος σε συλλογικό επίπεδο του ελληνικού μπάσκετ. MVP του φάιναλ φορ αναδείχθηκε ο Ντομινίκ Ουίλκινς με 51 πόντους στους δύο αγώνες.

Τελικός: Παναθηναϊκός-Μπαρτσελόνα (67-66)

Παναθηναϊκός (Μάλκοβιτς): Αλβέρτης 17, Γιαννάκης 9, Οικονόμου 10, Ουίλκινς 16, Βράνκοβιτς, Κόρφας 4, Σταυρακόπουλος 9, Βουρτζούμης 2

Μπαρτσελόνα (Ρενέσες): Γκαλιλέα 10, Φερνάντεθ 15, Καρνισόβας 23, Χιμένεθ 9, Γκόντφρεντ 9, Μοντέρο, Ντίεθ, Μπος, Μαρτίνεθ

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΗΠΕΙΡΩΝ 1996 Εκείνη τη χρονιά ο Παναθηναϊκός έκανε ένα διαφορετικό τριπλ κράουν. Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Κύπελλο Ελλάδας και Διηπειρωτικό Κύπελλο. Ήταν η πρώτη φορά –αλλά όχι και η τελευταία- που οι φίλοι του τριφυλλιού θα ένιωθαν περήφανοι για αυτή την ομάδα, θα πανηγύριζαν με και γι’ αυτή την ομάδα όχι μία ή δύο, αλλά τρεις φορές σε μια χρονιά.
Η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 1996 στο Παλέ ντε Μπερσί στο Παρίσι άνοιξε το δρόμο για την ιδέα ενός Διηπειρωτικού τίτλου. Οι «πράσινοι» αντιμετώπισαν πέντε μήνες μετά το θρίαμβο του Παρισιού την πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής Ολίμπια Βενάδο Τουέρτο από την Αργεντινή. Στον πρώτο αγώνα ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε 89-83, αλλά στους δύο επόμενους που φιλοξενήθηκαν στην Αθήνα οι «πράσινοι» πήραν τις νίκες που χρειάζονταν με 83-78 και 101-76, φτάνοντας στην κατάκτηση του Διηπειρωτικού Κυπέλλου. Ενός τίτλου που έχουν κατακτήσει στην ιστορία του θεσμού 13 ομάδες με την Ρεάλ Μαδρίτης στην κορυφή της λίστας με τέσσερα τρόπαια.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 2000 Τέσσερα χρόνια μετά το θρίαμβο του Παρισιού, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην κορυφή της Ευρώπης. Αυτή τη φορά εντός των τειχών, καθώς το δεύτερο τρόπαιο της Ευρωλίγκας το κατέκτησε στο νεότευκτο τότε κλειστό γυμναστήριο στην Πυλαία. Έχοντας ήδη δηλώσει μονιμότητα στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος, οι «πράσινοι» στις 20 Απριλίου 2000, στέφθηκαν για δεύτερη φορά πρωταθλητές Ευρώπης.

Ο Παναθηναϊκός επιβλήθηκε της Έφες Πίλσεν 81-71 στον ημιτελικό με τους Μποντιρόγκα, Ρέμπρατσα, Αλβέρτη να φτάνουν σε διψήφιο αριθμό πόντων και χωρίς να απειληθεί ουσιαστικά από τους Τούρκους σε κάποια φάση της αναμέτρησης. Ο τελικός ήταν σαφώς πιο δύσκολη υπόθεση, καθώς η Μακάμπι Τελ Αβίβ πάλεψε ως το τέλος. Όλοι οι παίκτες του Παναθηναϊκού βοήθησαν, ο Ζέλικο Ρέμπρατσα έφυγε με τον τίτλο του πολυτιμότερου του φάιναλ φορ, αλλά ίσως ο παίκτης που θυμούνται οι περισσότεροι είναι ο Όντεντ Κάτας. Ο Ισραηλινός ήταν φορτισμένος συναισθηματικά στην προοπτική να αντιμετωπίσει την ομάδα στην οποία ανδρώθηκε, αλλά όταν χρειάστηκε σηκώθηκε και ευστόχησε σε καθοριστικό σουτ και μάλιστα μπροστά στην εξέδρα των φίλων της Μακάμπι. Οι οποίοι πάντως στο τέλος της αναμέτρησης τον αποθέωσαν! Όπως με το τελικό 73-67 αποθέωσαν και οι φίλοι του Παναθηναϊκού τους παίκτες τους για το δεύτερο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Και το πρώτο της εποχής Ζέλικο Ομπράντοβιτς στο «τριφύλλι» στην πρώτη του χρονιά στον πάγκο των «πράσινων».

Τελικός: Παναθηναϊκός-Μακάμπι Τελ Αβίβ (73-67)

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Τζεντίλε 3, Αλβέρτης 4, Μποντιρόγκα 9, Ρότζερς 4, Ρέμπρατσα 20, Κάτας 17, Φώτσης 9, Μπερκ 7, Κοχ

Μακάμπι Τελ Αβίβ (Γκέρσον): ΜακΝτόναλντ 11, Σαρπ 5, Χένεφελντ, Χάφμαν 26, Κόμετζις 3, Μπρίσκερ 13, Τζάμσι 3, Σέφερ 6, Σέλεφ, Πόπα

ΜΠΟΛΟΝΙΑ 2002 Το 1996 ήταν το πρώτο βήμα, το 2000 η επιβεβαίωση, το 2002 η μεγαλύτερη δυνατή απόδειξη ότι ο Παναθηναϊκός ήρθε για να μείνει, ότι ήταν αποφασισμένος να χτίσει την αυτοκρατορία του. Αν και θεωρήθηκε αουτσάιντερ από τους περισσότερους, έφτασε στην Μπολόνια και επικράτησε απέναντι στην ουσιαστικά γηπεδούχο Κίντερ Μπολόνια του Έτορε Μεσίνα και των Τζινόμπιλι, Μπετσίροβιτς, Ριγκοντό, Σμόντις και Γιάριτς. Πολλοί είχαν βιαστεί να «ξεγράψουν» τον Παναθηναϊκό από τον ημιτελικό ακόμη, εκεί όπου θα αντιμετώπιζε την Μακάμπι Τελ Αβίβ. Από την οποία είχε ηττηθεί στον τελικό της Σουπρολίγκας στο φάιναλ φορ του 2001 στο Παλέ ντε Μπερσί.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς καθοδήγησε άψογα τους παίκτες του, έβγαλε άσους από το μανίκι του και ο Παναθηναϊκός πήρε το εισιτήριο για τον τελικό του φάιναλ φορ με το 83-75 επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ. Οι άσοι δεν τελείωσαν για το τεχνικό επιτελείο των «πράσινων», το οποίο ήταν καλά διαβασμένο και με παίκτες αποφασισμένους να πάρουν τη νίκη σε μια έδρα που ήταν σαφώς υπέρ των αντιπάλων τους. Το «Παλαμαλαγκούτι» ήταν στο πλευρό της Κίντερ Μπολόνια, αλλά η ελληνική ομάδα είχε ψυχή. Και το απέδειξε επιστρέφοντας στο γήπεδο από την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Ο Παναθηναϊκός βρέθηκε να χάνει με οχτώ πόντους στα μισά του δρόμου, αλλά όλοι στα αποδυτήρια μιλούσαν για νίκη. Μόνο αυτή υπήρχε ως προοπτική. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος έπαιξε σημαντικό ρόλο, με τους «πράσινους» να έχουν αδιαμφισβήτητους ηγέτες Ντέγιαν Μποντιρόγκα και Ιμπραήμ Κουτλουάι που έδειχναν το δρόμο προς την κατάκτηση του τίτλου. Και τα κατάφεραν… Όλοι μαζί! Ο αγώνας «γύρισε», το «Παλαμαλαγκούτι» έμεινε σιωπηλό, αλλά στο τέλος αναγκάστηκε να χειροκροτήσει τον Παναθηναϊκό που σήκωνε το τρίτο του ευρωπαϊκό τρόπαιο, που πανηγύριζε το τρίτο του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, με τον Μποντιρόγκα να αναδεικνύεται και MVP του φάιναλ φορ και μέλος της καλύτερης πεντάδας της διοργάνωσης.

Τελικός: Κίντερ Μπολόνια-Παναθηναϊκός (83-89)

Κίντερ Μπολόνια (Μεσίνα): Τζινόμπιλι 27, Μπετσίροβιτς 4, Γκρέιντζερ 10, Φρόζινι, Άντερσεν 3, Ριγκοντό 3, Γκρίφιθ 2, Σμόντις 23, Γιάριτς 11

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης 11, Καλαϊτζής, Ρότζερς 7, Μουλαομέροβιτς 6, Μποντιρόγκα 21, Μίντλετον 10, Κουτλουάι 22, Παπαδόπουλος 12, Σάντσεθ

ΑΘΗΝΑ 2007 Αν το 2002 όλοι έβλεπαν τον Παναθηναϊκό ως outsider, το 2007 τον έβλεπαν όλοι ως το απόλυτο φαβορί. Όχι όταν έφτασε στο φάιναλ φορ, αλλά από την πρώτη αγωνιστική της Ευρωλίγκας. Από τον Οκτώβριο του 2006. Ο λόγος; Το φάιναλ φορ είχε έδρα την Αθήνα... Το ΟΑΚΑ… Το «σπίτι» του Παναθηναϊκού.

Οι «πράσινοι» φρόντισαν να δικαιώσουν τα προγνωστικά, φρόντισαν να μην διαψεύσουν κανέναν και σε ένα γήπεδο ασφυκτικά γεμάτο, υπό το βλέμμα του Νίκου Γκάλη και του Στόγιαν Βράνκοβιτς, που αποθεώθηκαν από τους «πράσινους», κατέκτησαν το 4ο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στην ιστορία του συλλόγου. Η κορυφή της Ευρωλίγκας του ανήκε ξανά μετά από πέντε χρόνια , με μία παρουσία σε φάιναλ φορ να έχει μεσολαβήσει το 2005 στη Μόσχα. Στον τελικό και απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας η νίκη ήρθε με το… υψηλό 93-91 σε έναν από τους ωραιότερους και συναρπαστικότερους τελικούς της Ευρωλίγκας, μπροστά σε ένα εκπληκτικό κοινό. Και με εκπληκτική παρουσία και βοήθεια από όλους τους παίκτες, είτε χρησιμοποιήθηκαν ελάχιστα, είτε πολύ. Ένας όμως αναδείχθηκε MVP και ήταν ο Δημήτρης Διαμαντίδης, ο οποίος βρήκε τη θέση του και στην καλύτερη ομάδα, αλλά και ως καλύτερος αμυντικός της χρονιάς. Στη δεύτερη καλύτερη ομάδα ήταν και ο Ραμούνας Σισκάουσκας, ενώ ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς.

Τελικός: Παναθηναϊκός-ΤΣΣΚΑ Μόσχας (93-91)

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Αλβέρτης, Ντελκ, Μπετσίροβιτς 6, Μπατίστ 12, Σισκάουσκας 20, Χατζηβρέττας 10, Ντικούδης 2, Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 15, Τομάσεβιτς 16, Βούγιανιτς 12

ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Μεσίνα): Παπαλουκάς 23, Σμόντις 18, Χόλντεν 11, Πασούτιν, Άντερσεν 4, Ζεβροσένκο 4, Τόρες 9, Πονκρασόφ, Λάνγκντον 16, Βαν Ντεν Σπίγκελ 6

ΒΕΡΟΛΙΝΟ 2009 Η χρονιά ήταν φτιαγμένη για όσους πιστεύουν στις συμπτώσεις. Θα ήταν σίγουροι ότι η τύχη τους έκλεισε το μάτι, όταν είδαν ότι ο Παναθηναϊκός, στην πρώτη αγωνιστική της διοργάνωσης, κλήθηκε να αντιμετωπίσει την Ζαλγκίρις Κάουνας. Και μπορούσαν να θριαμβολογήσουν απέναντι στους… άπιστους, όταν στο Βερολίνο στην 02 Arena, δίπλα στο τείχος, οι «πράσινοι» κατακτούσαν και πάλι την Ευρωλίγκα. Και το 1995 το πρώτο βήμα μιας διαδρομής που είχε οδηγήσει στο πρώτο αστέρι, είχε γίνει στο Κάουνας. Μέσα από μια δύσκολη χρονιά, με πολλούς τραυματισμούς, τα κατάφεραν, έφτασαν ως το τέρμα και στέφθηκαν για πέμπτη φορά πρωταθλητές Ευρώπης.
Ο Παναθηναϊκός για πρώτη φορά μετά το 1995 θα αντιμετώπιζε σε έναν ημιτελικό φάιναλ φορ τον Ολυμπιακό. Η πίεση είχε ανέβει κατακόρυφα, με το τεχνικό επιτελείο να προσπαθεί να αποφορτίσει την κατάσταση, μιλώντας για «δύο αγώνες ως τον τίτλο». Οι «πράσινοι» ήταν καλύτεροι, πήραν τη νίκη (84-82) και έφτασαν στον τελικό. Αντίπαλός τους, όπως και το 2007, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Έτορε Μεσίνα. Το «τριφύλλι» ήταν απλά ασταμάτητο στο πρώτο ημίχρονο, φτάνοντας να προηγηθεί 48-28 στο πρώτο ημίχρονο. Κάποια πράγματα άλλαξαν στο δεύτερο μισό, ο αγώνας έγινε ντέρμπι, αλλά το φινάλε ήταν το ίδιο: Το τελικό 73-71 έχρισε πρωταθλητή Ευρώπης για πέμπτη φορά στην ιστορία του τον Παναθηναϊκό. Ο κόσμος της ομάδας ο οποίος ήταν δίπλα της από την αρχή ως το τέλος, κέρδισε τη μάχη της εξέδρας. Ο Νίκολα Πέκοβιτς βρέθηκε στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκας,ενώ ο Δημήτρης Διαμαντίδης αναδείχθηκε καλύτερος αμυντικός της χρονιάς.

Τελικός: Παναθηναϊκός-ΤΣΣΚΑ Μόσχας (73-71)

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Σπανούλης 13, Περπέρογλου, 6, Μπατίστ 6, Φώτσης 13, Νίκολας 7, Τσαρτσαρής 2, Διαμαντίδης 10, Πέκοβιτς 6, Γιασικεβίτσιους 10

ΤΣΣΚΑ Μόσχας (Μεσίνα): Ζήσης, Σμόντις 9, Σισκάουσκας 13, Χόλντεν 14, Λόρμπεκ 5, Λάνγκντον 13, Κάουν 3, Κριάπα 9, Πλάνινιτς 5, Μόρις

ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ 2011 Ξανά στην κορυφή!!! Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το έκτο του Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας το οποίο φιλοξενήθηκε στο Παλαού Σαν Τζόρντι της Βαρκελώνης.

Μετά από μια δύσκολη πορεία σε όλη της διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου και μετά από αρκετή αμφισβήτηση όλη τη χρονιά, η ομάδα έδειξε στο παρκέ το χαρακτήρα της και τι μπορεί να καταφέρει. Το τρόπαιο έφτασε για έκτη φορά στα χέρια των παικτών του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος κατέγραψε τα δικά του ατομικά ρεκόρ. Και το σήκωσε ψηλά ο Δημήτρης Διαμαντίδης, αρχηγός του Παναθηναϊκού, αφού κάλεσε πρώτα κοντά του τον Μάικ Μπατίστ και τον Κώστα Τσαρτσαρή, γιατί –όπως είπε- «είναι περισσότερα χρόνια από εμένα στην ομάδα και το αξίζουν».

Πάνω από 4000 φίλαθλοι έδειξαν στην πράξη ότι άλλοι μπορεί να αμφισβητούν, αλλά αυτοί πιστεύουν. Η νίκη στον ημιτελικό επί της Μοντεπάσκι Σιένα με 77-69 ήταν η πρώτη δικαίωση του ταξιδιού τους και σε δύσκολους καιρούς. Ο θρίαμβος επί της Μακάμπι Τελ Αβίβ στον τελικό με 78-70 ήταν η απόλυτη δικαίωση για όλους όσοι πίστεψαν σε αυτή την ομάδα που τόσο περήφανους έχει κάνει όλους όσους αγαπούν τον Παναθηναϊκό. Ο τίτλος ήταν ο έκτος για το σύλλογο, το έκτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ο έκτος τίτλος στην Ευρωλίγκα, φέρνοντάς τον στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας, μαζί με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και πίσω μόνο από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης αναδείχθηκε για δεύτερη φορά MVP ενός φάιναλ φορ Ευρωλίγκας, κάτι που έχουν καταφέρει μέχρι τώρα μόνο άλλοι δύο παίκτες: Ο Τόνι Κούκοτς και ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα. Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ήταν ήδη ο πολυνίκης προπονητής.

Τελικός: Μακάμπι Τελ Αβίβ-Παναθηναϊκός (70-78)

Μακάμπι Τελ Αβίβ (Μπλατ): Πάργκο 12, Ελιγιάχου 8, Έιντσον 18(2), Πνίνι 9(2), Σχορτσιανίτης 4, Μπερστάιν , Μπλου 15(3), Μάτσβαν 3

Παναθηναϊκός (Ομπράντοβιτς): Τέπιτς, Μάριτς 2, Περπέρογλου 2, Μπατίστ 18, Φώτσης 5, Σάτο 13 (3), Νίκολας 14 (2), Τσαρτσαρής, Διαμαντίδης 16 (1), Βουγιούκας 4, Καλάθης 4, Καϊμακόγλου

Το Σάββατο 7 Μαϊου βραβεύτηκαν οι κορυφαίοι της χρονιάς. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης γέμισε τρόπαια, καθώς αναδείχθηκε αμυντικός της χρονιάς για έκτη φορά (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011), ήταν μέλος της καλύτερης πεντάδας για δεύτερη φορά (2007, 2011) και πολυτιμότερος παίκτης της Ευρωλίγκας. Στην καλύτερη πεντάδα ήταν και ο Μάικ Μπατίστ. Οι τιμές συνεχίστηκαν… Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς. Και οι άνθρωποι που κρατούν την ομάδα όλα αυτά τα χρόνια ο Παύλος και ο Θανάσης Γιαννακόπουλος, παράγοντες της χρονιάς!

 

Η ιστορία του Παναθηναϊκού είναι γεμάτη από τίτλους, διακρίσεις, μεγάλες στιγμές και μεγάλες νίκες… Γεμάτη από μεγάλες μορφές. Από ανθρώπους που βοήθησαν να γραφτεί αυτή η πλούσια ιστορία, και να γεμίσει λάβαρα η οροφή του κλειστού γυμναστηρίου του ΟΑΚΑ. Πολλοί μεγάλοι παίκτες φόρεσαν τη φανέλα της ομάδας και είχαν τη δική τους συμβολή για να φτάσει ο Παναθηναϊκός να θεωρείται από τις κορυφαίες ομάδες στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ και η κορυφαία της τελευταίας δεκαετίας. Από το Παναθηναϊκό Στάδιο, στον Τάφο του Ινδού, στη Γλυφάδα, στον Σπόρτιγκ, στο ΟΑΚΑ και στα μεγάλα γήπεδα της ηπείρου, πέρασαν πολλοί μεγάλοι παίκτες και μεγάλοι άνθρωποι. Οι φίλοι του «τριφυλλιού» είχαν την τύχη να δουν πολλά μεγάλα αστέρια να φορούν τη φανέλα της αγαπημένης τους ομάδας.

ΤΙΤΛΟΙ:

  • 6 Κύπελλα Ευρωλίγκας: 1996, 2000, 2002, 2007, 2009, 2011
  • 1 Διηπειρωτικό Κύπελλο: 1996
  • 2 Τριπλ Κράουν: 2007, 2009
  • 34 Πρωταθλήματα Ελλάδας:
1946, 1947, 1950, 1951, 1954, 1961, 1962, 1967, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1982, 1984, 1998, 1999, 2000, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2013, 2014
  • 17 Κύπελλα Ελλάδας:
1979, 1982, 1983, 1986, 1993, 1996, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016
  • 9 Νταμπλ:
1982, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2013, 2014

1908 Ο Γιώργος Καλαφάτης ιδρύει στις 3 Φεβρουαρίου 1908 το ποδοσφαιρικό τμήμα του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου (Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών). Συνέλαβε την ιδέα επηρεασμένος από την εμφάνιση του ποδοσφαίρου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906, στους οποίους έλαβε μέρος. Ο Καλαφάτης ήταν αθλητής του Πανελληνίου και πιστός εραστής του ποδοσφαίρου. Στον Πανελλήνιο, όμως, καταργήθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα για χάρη του στίβου. Και έτσι ο Καλαφάτης άρχισε να σκέφτεται τη δημιουργία ενός νέου συλλόγου, ο οποίος θα είχε ως βάση το ποδόσφαιρο.

Είναι ο πρώτος οραματιστής της Παναθηναϊκής ιδέας και κύριος ιδρυτής του ομίλου μαζί με άξιους συνεργάτες. Ο Καλαφάτης ήθελε ο σύλλογος που θα ίδρυε, να μην ήταν σαν τους άλλους, τους συνοικιακούς, αλλά να καλύπτει όλη την πρωτεύουσα και σταδιακά να αναπτυχθεί σε όλη την Ελλάδα. Ένα από τα βασικά χαρίσματα του ιδρυτή του Παναθηναϊκού ήταν η διορατικότητά του. Η συνάντηση για την ίδρυση του συλλόγου γίνεται στο Πολύγωνο. Προεδρεύων στην πρώτη συνεδρία των μελών, ο Αλέξανδρος Καλαφάτης. Το δημιούργημά τους έλαβε την έκταση και τη δόξα που το κατέστησαν πανελληνίως δημοφιλές και παγκοσμίως γνωστό.

1910 Τον Δεκέμβριο του 1909 επέρχεται ρήξη στις σχέσεις του Γ. Καλαφάτη και του Μ. Μαρινάκη. Ο ιδρυτής του Παναθηναϊκού παίρνει μαζί του την πλειοψηφία των αθλητών του ΠΟΑ και τον Ιανουάριο του 1910 δημιουργεί τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό Όμιλο. Ο κόσμος στηρίζει τη νέα προσπάθεια, έχοντας εμπιστοσύνη στον Γ. Καλαφάτη και τους συναθλητές του. Ο Γ. Σταυρόπουλος ακολουθεί τον αρχηγό στην ίδρυση της νέας ομάδας.

1918 Το τριφύλλι αποτελεί το πανάρχαιο πνευματικό σύμβολο της καλοτυχίας και της ισορροπίας ανάμεσα στο σώμα, στη ψυχή και στο πνεύμα. Ο Παναθηναϊκός υιοθετεί το Τριφύλλι ως έμβλημα το 1918. Το Τριφύλλι προτείνει ο Μιχάλης Παπάζογλου, ενώ τον σχεδιασμό αναλαμβάνει ο Γιώργος Χατζόπουλος, διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης και μέλος του Παναθηναϊκού. Το έμβλημα γίνεται συνώνυμο με την ιστορία της ομάδας και λατρεύεται από τον κόσμο που γεμίζει την πόλη από αυτοσχέδια τριφύλλια.

1920 Τον Φεβρουάριο του 1920 ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος (ΠΠΟ) μετονομάζεται σε Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός και Αγωνιστικός Όμιλος. Ο Παναθηναϊκός μεγαλώνει και η θέση Περιβόλα στους Αμπελόκηπους φαντάζει ιδανική λύση για να στεγάσει τα όνειρα των αθλητών και των φιλάθλων του. Ο Γ. Καλαφάτης καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να δοθεί λύση στο γηπεδικό, καθώς αρχικά δεν βρίσκει ανταπόκριση από τον Δήμο (1920), έπειτα με Βασιλικό Διάταγμα η περιοχή απαλλοτριώνεται υπέρ αξιωματικών και δημοσίων υπαλλήλων (1923) και επίσης ο προσφυγικός οικισμός "Κουντουριώτη" διεκδικεί την έκταση για τις ανάγκες του. Τελικά, το 1924 ο Παναθηναϊκός πείθει για το δίκαιο αίτημά του και δίνεται οριστική λύση στο θέμα του γηπεδικού με την παραχώρηση μεγάλου μέρους του οικοπέδου.

1922 "Κύριοι λαμβάνομεν την τιμήν να φέρομεν εις γνώσιν υμών ότι ο ημέτερος Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός και Αγωνιστικός Όμιλος κατ' απόφασιν της γενικής συνελεύσεως μετονομάσθη εις Παναθηναϊκόν Αθλητικόν Όμιλον". Το προεδρείο του Παναθηναϊκού ενημερώνει όλες τις αρμόδιες αρχές και τους συλλόγους για τη μετονομασία του σε Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος.

1933 Μετά την πρώτη ξύλινη εξέδρα (1928) που κατασκευάστηκε σε ελληνικό γήπεδο, το 1933 δημιουργείται η πρώτη σκεπαστή, ενώ το 1938 το γήπεδο ηλεκτροφωτίζεται για τους πρώτους βραδυνούς αγώνες στη χώρα. Η Λεωφόρος έχει πλέον χωρητικότητα περίπου 8.000 φιλάθλων και οι εργασίες συνεχίζονται με χλοοτάπητα, υπόγειο κολυμβητήριο που χρησιμοποιούνταν και για την αποθεραπεία των παικτών και άλλες καινοτομίες της εποχής. Εξίσου σημαντικό, είναι ότι αξιοποιήθηκαν οι υπόγειοι χώροι του γηπέδου και διαμορφώθηκαν αίθουσες ξιφασκίας, πυγμαχίας, γυμναστικής και άλλων αθλημάτων για να στεγάσουν τα τμήματα του Ομίλου.

1944 Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής το γήπεδο της Λεωφόρου είχε επιταχθεί και οι Ναζί το χρησιμοποιούσαν για τους μεταξύ τους αγώνες, ενώ είχαν λεηλατήσει και τις προθήκες τροπαίων. Ο διευθυντής του γηπέδου της Λεωφόρου, Αντώνης Βρεττός, λίγες ημέρες πριν την αποχώρηση των Γερμανών από την Αθήνα, υψώνει πρώτος στο γήπεδο της Λεωφόρου και στον αττικό ουρανό την ελληνική σημαία ως σύμβολο Ελευθερίας. Ήταν μια ηρωική πράξη του Αντώνη Βρετού ο οποίος μεταξύ άλλων, είχε μετατρέψει τους απρόσιτους χώρους της Λεωφόρου σε χώρους Αντίστασης.

1963/64 Από το 1963, ο Παναθηναϊκός είχε προσλάβει τον σπουδαίο Γιουγκοσλάβο προπονητή και πρώην ποδοσφαιριστή Στέφαν Μπόμπεκ, ενώ στη θέση του προέδρου βρισκόταν ο άλλοτε άσος του συλλόγου Λουκάς Πανουργιάς, στην οποία διατηρήθηκε επί μία τετραετία (από το 1962 έως το 1966). Ο Μπόμπεκ εφάρμοσε νέο σύστημα παιχνιδιού στην ομάδα (4-3-3) και δημιούργησε έναν ισχυρό Παναθηναϊκό, βασιζόμενο κυρίως σε νέους παίκτες, ο οποίος σημείωσε ένα ακατάρριπτο ρεκόρ (για το σύστημα της Α' Εθνικής, δίχως την διεξαγωγή προκριματικών τοπικών πρωταθλημάτων). Κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1964 δίχως ήττα με 24 νίκες και 6 ισοπαλίες. Παίκτες όπως οι Δομάζος, Παπαεμμανουήλ, Λουκανίδης, Οικονομόπουλος, Καμάρας, Πυτιχούτης, Σούρπης, Φυλακούρης, Πανάκης, ήταν ορισμένοι από τους διακριθέντες. Με τον Μπόμπεκ στον πάγκο ο Παναθηναϊκός κατέκτησε και το πρωτάθλημα του 1965.

1971 Καταγράφοντας μια μοναδική πορεία ο Παναθηναϊκός έφτασε στις 2 Ιουνίου του 1971 να συμμετάσχει στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών στο γήπεδο Γουέμπλεϊ εναντίον του Άγιαξ. Οι Ολλανδοί επικράτησαν 2-0 αλλά η επιτυχία του Τριφυλλιού δεν έχασε από τη λάμψη της. Ο Παναθηναϊκός κατά σειρά απέκλεισε τη Ζενές Ες από το Λουξεμβούργο (με δύο νίκες), τη Σλόβαν Μπρατισλάβας από την Τσεχοσλοβακία (ήττα 2-1 και νίκη 3-0), την αγγλική Έβερτον (με δύο ισοπαλίες 1-1 και 0-0) και τον Ερυθρό Αστέρα της Γιουγκοσλαβίας.

1984/85 Την περίοδο 1984-85 o Παναθηναϊκός με προπονητή τον Γιάτσεκ Γκμοχ πραγματοποιεί μία εντυπωσιακή πορεία στο Κύπελλο Πρωταθλητριών. Φτάνει στα ημιτελικά, αποκλείοντας κατά σειρά την ολλανδική Φέγενορντ του ανερχόμενου τότε Ρουντ Γκούλιτ (0-0 και 2-1), την ιρλανδική Λίντφιλντ (2-1 και 3-3) και τη σουηδική Γκέτεμποργκ (1-0 στη Σουηδία και 2-2). Αποκλείεται από τη Λίβερπουλ, έχοντας να αντιμετωπίσει και την κάκιστη διαιτησία του Ολλανδού Κάιζερ που ακυρώνει κανονικό γκολ του Ρότσα στο πρώτο ματς ενόσω το αποτέλεσμα ήταν 0-0. Τελικώς ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε 4-0 στην Αγγλία και 1-0 στο ΟΑΚΑ.

1988 Το 1988 ο Παναθηναϊκός έφτασε έως την προημιτελική φάση του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ έχοντας αποκλείσει στην πορεία σημαντικούς αντιπάλους, όπως τις Οσέρ, Γιουβέντους και Χόνβεντ. Έχοντας ξεπεράσει το εμπόδιο της Οσέρ του Ερίκ Καντονά, με νίκη 2-0 στην Αθήνα και ήττα 2-3 στη Γαλλία, ο Παναθηναϊκός απέκλεισε τη Γιουβέντους που ήταν ένα από τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, χάρη στις εξαιρετικές εμφανίσεις του Δημήτρη Σαραβάκου και Χρήστου Δημόπουλου. Ακολούθησε η πρόκριση επί της ουγγρικής Χόνβεντ με ανατροπή της ήττας με 5-2 στη Βουδαπέστη με το εντυπωσιακό 5-1 στο ΟΑΚΑ, με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Βαγγέλη Βλάχο (σκόρερ δύο τερμάτων), για να αποκλειστεί τελικά στην προημιτελική φάση από τη βελγική Κλαμπ Μπριζ, έπειτα από την ισοπαλία 2-2 στην Αθήνα και την εκτός έδρας ήττα με 0-1. Ο Δημήτρης Σαραβάκος με έξι συνολικά τέρματα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης.

1991/92 Έχοντας αναδειχθεί πρωταθλητής Ελλάδας τις δύο προηγούμενες χρονιές, ο Παναθηναϊκός ήταν παρών στην πρώτη πειραματική χρονιά του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου μετείχε στον έναν από τους δύο ομίλους των προημιτελικών, έχοντας αποκλείσει στην πρώτη φάση την ισλανδική Φραμ Ρέικιαβικ με δύο ισοπαλίες (2-2, 0-0) και στη δεύτερη τη σουηδική Γκέτεμποργκ (2-0, 2-2), με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Δημήτρη Σαραβάκο, ο οποίος σημείωσε τα τρία από τα τέσσερα τέρματα των "πρασίνων".

1996 Ένα βήμα πριν το δεύτερο τελικό ευρωπαϊκού θεσμού της ιστορίας του φτάνει ο Παναθηναϊκός. Αποκλείει τη Χάιντουκ και μπαίνει στους ομίλους του Champions League. Εκεί επικρατεί της Ναντ στο ΟΑΚΑ και της Πόρτο στην Πορτογαλία, χάνει από την Άαλμποργκ στη Δανία αλλά η ισοπαλία με την Πόρτο και η νίκη με την Άαλμποργκ στο ΟΑΚΑ δίνουν την πρόκριση στα προημιτελικά. Εκεί περνάει το εμπόδιο της πολωνικής Λέγκια με «λευκή» ισοπαλία στο βούρκο του τερέν του γηπέδου της Λέγκια και άνετη νίκη με 3-0 στο ΟΑΚΑ. Στα ημιτελικά έρχεται αντιμέτωπος με το μεγαθήριο του Άγιαξ. Ο Παναθηναϊκός θριαμβεύει στο Άμστερνταμ με 1-0 χάρη στο γκολ του Βαζέχα αλλά λυγίζει στο ΟΑΚΑ όπου ηττάται 3-0.

2002 Ο Παναθηναϊκός αγγίζει μια νέα πρόκριση στα ημιτελικά του Champions League αλλά οι λεπτομέρειες δεν ήταν μαζί του. Στα προκριματικά περνάει το εμπόδιο της Σλάβια Πράγας και μπαίνει στους ομίλους. Κάνει τρεις νίκες σερί επί Σάλκε, Μαγιόρκα, Άρσεναλ και με ακόμα μια νίκη επί της Σάλκε σφραγίζει την πρόκριση. Μπαίνει ξανά σε ομίλους απ’ όπου παίρνει πάλι την πρόκριση κυρίως χάρη στις δύο νίκες επί της Σπάρτα Πράγας. Στα προημιτελικά αντιμετωπίζει τη Μπαρτσελόνα. Επικρατεί 1-0 στη Λεωφόρο, στη ρεβάνς προηγείται 1-0 αλλά τελικά χάνει με 3-1 με τελευταία φάση του αγώνα ένα σουτ του Βλάοβιτς που στέλνει τη μπάλα άουτ εκατοστά δίπλα στο δοκάρι της εστίας της Μπαρτσελόνα.

2003 Και πάλι στα προημιτελικά ευρωπαϊκής διοργάνωσης, αυτή τη φορά στο Κύπελλο UEFA. Αρχικά ο Παναθηναϊκός αποκλείει δύσκολα στην παράταση τη Λίτεξ Λόβετς, διαλύει τη Φενέρμπαχτσε στη Λεωφόρο, προσπερνάει το εμπόδιο της Σλόβαν Λίμπερετς, αφήνει πίσω και την Άντερλεχτ μετά από θρίλερ στη ρεβάνς και στα προημιτελικά βρίσκεται απέναντι στην Πόρτο του Μουρίνιο. Το Τριφύλλι επικρατεί 1-0 στο Οπόρτο και ονειρεύεται νέα συμμετοχή σε ημιτελική φάση. Όμως στη ρεβάνς στη Λεωφόρο η Πόρτο οδηγεί το παιχνίδι στην παράταση όπου παίρνει την πρόκριση με νίκη 2-0.

2008 Το καλοκαίρι του 2008, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης ανακοίνωσε την αύξηση μετοχικού κεφαλαίου και την είσοδο στην ΠΑΕ και άλλων μετόχων βασικότεροι εκ των οποίων ήταν οι Ανδρέας Βγενόπουλος, Παύλος Γιαννακόπουλος, Αδαμάντιος Πολέμης και Νίκος Πατέρας, ακολουθώντας το πολυμετοχικό μοντέλο διοίκησης, με πρόεδρο τον Νίκο Πατέρα.

2012 Στις 18 Ιουλίου 2012, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης μεταβίβασε το σύνολο των μετοχών που είχε στην κατοχή του (54,27%) στην Παναθηναϊκή Συμμαχία 2012, η οποία είναι ένα σωματείο που αποτελείται από φίλους του συλλόγου, οι οποίοι μέσω εκλογών συγκροτούν διοικητικό συμβούλιο και εκλέγουν τον πρόεδρο της ΠΑΕ. Οι υπόλοιποι μέτοχοι διατήρησαν το ποσοστό τους. Το διοικητικό συμβούλιο της Παναθηναϊκής Συμμαχίας αντιπροσωπεύει το σωματείο στο διοικητικό συμβούλιο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Aπο το 2012 έως σήμερα ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται στο σπίτι του, στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

ΤΙΤΛΟΙ:

20 Πρωταθλήματα Ελλάδας:
1930, 1949, 1953, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972, 1977, 1984, 1986, 1990, 1991, 1995, 1996, 2004, 2010

18 Κύπελλα Ελλάδας:
1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010, 2014

4 Σούπερ Καπ Ελλάδας:
1970, 1988, 1993, 1994

Ο Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος (Π.Α.Ο.) είναι ελληνικός αθλητικός Σύλλογος. Η ονομασία του παραπέμπει στο αρχαίο έργο του Ισοκράτη Παναθηναϊκός, το οποίο παρουσίαζε την ανωτερότητα των Αθηναίων ως προς την εκπαίδευση, τη δημοκρατική φύση τους αλλά και τη στρατιωτική ισχύ τους, την οποία χρησιμοποιούσαν προς όφελος όλων των Ελλήνων.

O Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος ιδρύθηκε από τον Γιώργο Καλαφάτη το 1908, όταν αυτός και άλλοι 40 αθλητές έφυγαν από τον Πανελλήνιο Γυμναστικό Σύλλογο, επειδή ο τελευταίος κατήργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα θεωρώντας το ασύμβατο με το στίβο. Στις 3 Φεβρουαρίου 1908 διεξήχθη η πρώτη σύσκεψη των αθλητών και αποφασίστηκε η δημιουργία ενός αμιγώς ποδοσφαιρικού συλλόγου. Είναι ο δημοφιλέστερος ελληνικός Σύλλογος. Με ιστορική έδρα το γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στoυς Αμπελόκηπους, ο Παναθηναϊκός αποτελεί τον μοναδικό Σύλλογο που εδρεύει στον Δήμο Αθηναίων και ταυτόχρονα συμμετέχει στα περισσότερα πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας των ομαδικών αθλημάτων της χώρας. Ο Απόστολος Νικολαΐδης (Φιλιππούπολη, 19 Απριλίου 1896 - Αθήνα, 15 Οκτωβρίου 1980) ήταν διακεκριμένος αθλητής του ποδοσφαίρου, του στίβου, του μπάσκετ, του βόλεϊ και του τένις, όπως και διοικητικός παράγοντας. Ο «Πατριάρχης του Π.Α.Ο.» όπως αποκαλείται, είναι ο άνθρωπος χάρη στον οποίο ο Παναθηναϊκός έγινε πολυαθλητικός όμιλος και συνδέθηκε με τη λέξη «πρωτοπορία». Μεταξύ των ετών 1974 και 1979 τοποθετήθηκε στη θέση του πρόεδρου "επί τιμή", ούτως ή άλλως όμως διετέλεσε αντιπρόεδρος, γενικός γραμματέας, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, γενικός αρχηγός και ο ουσιαστικός λήπτης αποφάσεων στον Παναθηναϊκό για περισσότερο από μία 40ετία.

Έμβλημα του Παναθηναϊκού είναι το τριφύλλι που φέρει συμβολισμούς από την αρχαιότητα και είναι διαδεδομένοι σε πολλούς λαούς ανά τον κόσμο. Συμβολίζει την ισορροπία ανάμεσα στο πνεύμα την ψυχή και το σώμα. Επίσης, συμβολίζει την καλοτυχία, τη γονιμότητα, την αναγέννηση και την αιώνια ζωή. To τριφύλλι του Π.Α.Ο. σχεδιάστηκε για πρώτη φορά το 1918 από τον Γεώργιο Χατζόπουλο, διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης και μέλος του συλλόγου. Η προέλευση του τριφυλλιού ως εμβλήματος του συλλόγου δεν είναι απολύτως ξεκάθαρη. Υπεύθυνος της υιοθέτησής του ήταν ο Κωνσταντινουπολίτης, αθλητής Μιχάλης Παπάζογλου. Το τριφύλλι ήταν το έμβλημα που χρησιμοποιούσε όταν αγωνιζόταν στον προηγούμενό του σύλλογο, τη Χαλκηδόνα. Έτσι, όταν το 1911 ήρθε από το Βόσπορο στην Αθήνα και εντάχθηκε στον Παναθηναϊκό, πρότεινε αυτό να γίνει το επίσημο έμβλημα του Π.Α.Ο. Τα πρώτα χρώματα που χρησιμοποίησε η ποδοσφαιρική ομάδα το 1908 ήταν τα κόκκινο-λευκό. Το 1911, το πράσινο (της φύσης και της υγείας) και το λευκό (της ηθικής) καθιερώθηκαν ως χρώματα του συλλόγου, τα οποία και ακολουθούν όλα τα αθλητικά τμήματα έκτοτε. Τη δεκαετία του 1930, ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός ξεκίνησε να αγωνίζεται με τις χαρακτηριστικές (οριζόντιες αρχικά, κάθετες αργότερα) ρίγες, ένα μοτίβο που χρησιμοποιήθηκε και τις επόμενες δεκαετίες, είτε ως πρώτη ή ως δεύτερη επιλογή.

...και χιλιάδες φίλοι, μόλις δούν τριφύλλι

Ο πρώτος ύμνος του Παναθηναϊκού συνετέθη την περίοδο 1947-48 με τίτλο "Προχωρείτε προς τη Νίκη". Ο Πάνος Κόκκινος ήταν ο τραγουδιστής του πρώτου ύμνου. Συνθέτης ήταν ο Κώστας Κοφινιώτης. Ο Ύμνος του Παναθηναϊκού που καθιερώθηκε έως σήμερα, δημιουργήθηκε το 1958 με τον Λέανδρο Παπαθανασίου να είναι ο πρώτος τραγουδιστής του ύμνου. Γράφτηκε από το Γιώργο Οικονομίδη και μελοποιήθηκε από το Γιώργο Μουζάκη, μετά από ένα νικηφόρο αγώνα επί του Απόλλωνα. Μόλις βγήκαν από το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ο Γιώργος Οικονομίδης αυτοσχεδίασε την αρχή του ύμνου: «Σύλλογος μεγάλος...». Σ' ένα πακέτο τσιγάρα Κεράνης, αστραπιαίως, ο Μουζάκης σχεδίασε ένα πρόχειρο πεντάγραμμο, όπου δεν άργησε να αποτυπώσει την «Παναθηναϊκή» μουσική. Όταν πήγαν στο στούντιο το 1962, ο Γιάννης Βογιατζής έβαλε τη φωνή του. Το σφύριγμα που ακούγεται στην αρχή και στο τέλος, ο Μουζάκης το «άρπαξε» από τη μουσική της ταινίας "Η Γέφυρα του Ποταμού Κβάι".

Σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος
δεν υπάρχει άλλος πιο δυναμικός
και χιλιάδες φίλοι, μόλις δουν τριφύλλι,
ζήτω λένε ο Παναθηναϊκός.

Παναθηναϊκέ Παναθηναϊκέ
Παναθηναϊκέ μεγάλε και τρανέ.
Παναθηναϊκέ Παναθηναϊκέ
πρωταθλητή σ’ όλα τα σπορ παντοτινέ.

Σ’ έχουνε δοξάσει οι γνωστοί σου άσσοι
που λεβέντες είναι όλοι με καρδιά.
Χαίρεται η Ελλάδα που `χει τέτοια ομάδα,
που της νίκης έχει πάντα τα κλειδιά.

Παναθηναϊκέ Παναθηναϊκέ
Παναθηναϊκέ μεγάλε και τρανέ.
Παναθηναϊκέ Παναθηναϊκέ
πρωταθλητή σ’ όλα τα σπορ παντοτινέ.

ΤΜΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Είναι ο μεγαλύτερος αθλητικός Σύλλογος τόσο στην Ελλάδα, όσο και σε διεθνή κλίμακα, με βάση τον αριθμό διαφορετικών αθλητικών τμημάτων που διατηρεί. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του ο Σύλλογος έχει δημιουργήσει ομάδες σε 32 διαφορετικά αθλήματα. Έχει καλλιεργήσει τα εξής τμήματα.

  1. Ποδόσφαιρο (ίδρυση 1908)
  2. Ξιφασκία (ίδρυση 1912)
  3. Στίβο (ίδρυση 1919)
  4. Βόλεϊ (ίδρυση 1919)
  5. Μπάσκετ (ίδρυση 1919)
  6. Πινγκ πονγκ (ίδρυση 1924)
  7. Ορειβασία
  8. Τέννις (ίδρυση 1926/επανασύσταση 1984)
  9. Ποδηλασία (ίδρυση 1928)
  10. Σκοποβολή (ίδρυση 1928)
  11. Χόκεϊ επι χόρτου (ίδρυση 1928/επανασύσταση 2014)
  12. Κολύμβηση (ίδρυση 1930)
  13. Πόλο (ίδρυση 1930)
  14. Χάντμπολ (ίδρυση 1930)
  15. Κωπηλασία (1932)
  16. Πυγμαχία (ίδρυση 1946)
  17. Καταδύσεις (ίδρυση 1947)
  18. Άρση Βαρών (ίδρυση 1959)
  19. Σκάκι (ίδρυση 1960)
  20. Γυμναστική (ίδρυση 1961)
  21. Θαλάσσιο Σκι (ίδρυση 1963)
  22. Πάλη (ίδρυση 1965)
  23. Μοντέρνο Πένταθλο (ίδρυση 1977)
  24. Τζούντο (ίδρυση 1978)
  25. Τοξοβολία (ίδρυση 1981)
  26. Ιστιοπλοΐα
  27. Ποδοαντισφαίριση (ίδρυση 1990)
  28. Συγχρονισμένη Κολύμβηση (ίδρυση 1992)
  29. Ράγκμπι (ίδρυση 2013)
  30. Μπέιζμπολ (ίδρυση 2014)
  31. Καράτε (ίδρυση 2014)
  32. Κικ Μπόξινγκ (ίδρυση 2015)

Το 2013 ο Ερασιτέχνης Παναθηναϊκός πέρασε στα χέρια των οπαδών του. Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν και στις οποίες ψήφισαν 83 άτομα, παρουσιάστηκε ένα ενιαίο ψηφοδέλτιο σωτηρίας με την συμμετοχή πολλών μελών του Ενιαίου Φορέα Συνδέσμων της Θ.13. Η λύση του ενιαίου ψηφοδελτίου έμοιαζε μονόδρομος, καθώς σε διαφορετική περίπτωση ο Παναθηναϊκός θα οδηγούνταν στο Πρωτοδικείο.

O Παναθηναϊκός αγαπητοί συνάδελφοι είναι μια μεγάλη οικογένεια, πατριαρχική, της οποίας τα μέλη διέπονται υπό μίας ειδικής νοοτροπίας. Συνδέονται, αλληλοεκτιμώνται, κινούνται και δρουν υπό μιαν λίαν ιδιότροπον σκέψιν. Ημείς οι οποίοι εζήσαμεν και ηνδρώθημεν επί μίαν τεσσαρακονταετίαν μέσα εις αυτήν την περίεργον ατμόσφαιραν, αισθανόμεθα μιάν ενδόμυχον μεταξύ μας αγάπην, εκτίμησιν, υποχρέωσιν. Όλοι έχομεν την γνώμην και την ακράδαντον πεποίθησιν ότι ο Παναθηναϊκός είναι μία πραγματικά μεγάλη ιδέα, που αποτελεί ένα μέρος του βίου μας, που θα ζη πάντα. Τα μέλη, οι αθληταί, τα συμβούλια παρέρχονται και αντιπαρέρχονται. Ο Παναθηναϊκός, όμως, θα παραμένη επί γενεάς γενεών εις την Αιωνιότητα.

Μιχάλης Παπάζογλου, Γενική Συνέλευση του Παναθηναϊκού Α.Ο. το 1948